Jaka była motywacja?

W kręgach relacji wzięła udział kobieta, która jako motywację wskazała na samym początku, że skorzystała z kręgów, bo chciałaby spojrzeć z szerokiej perspektywy na swoje relacje z  rodziną, przyjaciółmi i osobami, które towarzyszą jej w codziennym życiu – sąsiedzi, czasami nowo poznane osoby. Stwierdziła, że spojrzenie na ten temat z zupełnie nowej perspektywy pozwoli jej podejmować lepsze decyzje w relacjach, nazywać szczerze wobec siebie i innych, co  tak naprawdę dzieje się w tych relacjach, a co jest przykrywką i zagrożeniem dla relacji.

Kobieta zgłosiła się i wzięła udział w “Kręgach Relacji”, ponieważ chciała kontynuować swój rozwój wewnętrzny, ale też interpersonalny.

Proces “Kręgów relacji” i wnioski:

W toku spotkań ta motywacja była głębsza. Kobieta przeżyła zawód miłosny, zakochana w  przyjacielu i to doprowadziło do zakończenia wieloletniej relacji i cierpienia obu stron.

Kolejna historia to całkowite rozczarowanie dwoma damskimi przyjaźniami, a w obu przypadkach było to zerwanie kontaktu przez dwie kobiety, które dopiero co weszły w nowy związek po  wieloletniej samotności. Całą odpowiedzialność za zakończenie tych relacji pozostała bez wyjaśnienia. Sama obwiniała się przez wiele lat, że coś zrobiła nie tak. Dodatkowo w  dzieciństwie doświadczyła przemocy ze strony rodziców. Przeszła własną psychoterapię, która pozwoliła jej uporządkować sprawy i świadomie budować relacje ze sobą.

Przeszłyśmy przez cały proces kręgów, przyjrzałyśmy się temu, jakie zachowania i postawy były obecne w kręgu najbliższych relacji, kręgu dalszych relacji i co spowodowało, że relacje znalazły się poza kręgami, czyli przestały istnieć. Tutaj pojawia się śmierć rodzica, zniknięcie kobiet przyjaciółek i jednego przyjaciela. Taka analiza stanowiła bazę do pracy na kręgach.

Kobieta również wykonała mapę obrazującą mapę konfliktów i sytuacji trudnych w kręgu bliskich relacji, dalszych relacji i relacjami, które są poza kręgami, a kiedyś istniały. Ta mapa pozwoliła zbadać powtarzalne mechanizmy, wyciągnąć wnioski na przyszłość, które pozwoliły jej reagować na niepokojące sygnały, obawy, ale też wyjaśniać niewygodne sprawy.

Trzecia mapa pozwoliła na wpisanie konkretnych imion na mapę oraz zwizualizowanie, jak przemieszczały się osoby pomiędzy poszczególnymi kręgami: kto od razu “za darmo, bez pracy nad relacją” trafił do kręgu bliskich osób. Kto, mimo że wykonał ogromną pracę i zaangażował się w relację, nigdy nie otrzymał miana bliskiej osoby. Pojawiły się też osoby, które znajdowały się w kręgu bliskich, a regularnie stosowały zachowania toksycznie wpływające na  kobietę, ale przez fakt, że znają się już od czasów liceum, nigdy nie przyszłoby jej na  myśl, że nie powinna zajmować tak ważnego miejsca w życiu, bo cała postawa nie wpływa budująco na życie kobiety.

Ostatnim krokiem było podsumowanie wszystkich obserwacji, zebranych wniosków i stworzenie obrazu relacji, które chciałaby tworzyć, na jakie zachowania być uważna, jak chciałaby reagować, dbać o siebie, kiedy rozluźniać relacje, kiedy je zacieśniać.

Efekty?

Tworzenie map pozwala nałożyć je na siebie, co jeszcze bardziej powoduje nakładanie się na  siebie różnych perspektyw i wyłapanie tego, co jest spójne w odczuciach, a gdzie próbujemy przed samym sobą ukryć, jak się sprawy mają naprawdę, albo też zauważyć to, co było dla nas nieuchwytne.

Kobieta po kilku latach zapytana o wpływ kręgów na jej życie uznała, że te 3 mapy zapadły jej w pamięci. Jest w stanie sama przeanalizować swoje relacje, również te nowe, które nawiązuje i nazwać to, co się w nich faktycznie dzieje. Ma większe zaufanie do siebie, swoich odczuć. Kręg to też narzędzie do sprawdzenia, czy to, co czuje jest adekwatne do  sytuacji – ponieważ wie, jak zrobić wszystkie mapy, porównać je i wyłapać różne nieścisłości, ale też uznać, że wszystko z tymi relacjami jest OK.